Terugblik: Olivia Rodrigo raakt zelfs de rockers op Pinkpop 2025

Op de tweede dag van Pinkpop 2025 is het de eer aan Olivia Rodrigo om het hoofdpodium af te sluiten. De zangeres doet dat met een vette show vol pop, punk en ijzersterke ballads. Dit zorgt voor een mooie verbinding tussen twee uitersten van het spectrum van Pinkpopbezoekers.

Festileaks is weer op zoek naar de allerbeste festivalacts van het jaar. Het publiek bepaalt de Festivalacts Top 100 en daarmee ook de winnaar. En het publiek, dat ben jij – dus stem nu!

De stembussen zijn geopend! >

Qua doelgroep lijkt Pinkpop af en toe een beetje in een spagaat te liggen tussen de nieuwe generatie festivalgangers en de oudere garde. Heel oneerbiedig gezegd: de ’tienermeiden’ en de ‘ouwe rockers’. Het is vaak moeilijk om ze allebei tegelijk tevreden te stellen. Bij de aankondiging van Olivia Rodrigo kreeg het festival niet zoveel massale kritiek als Rock Werchter, maar werden de ‘rockers’ toch wel zenuwachtig. Is de ex-Disneyster “teveel pop” en “voor kinderen”?

Knallende opening

De jongere generatie was daarentegen dolgelukkig. Op zaterdag zie je ook grote groepen (meestal jonge meisjes) rondlopen in glitterrokjes en Olivia-shirts. Een deel bivakkeert al in het voorvak vanaf het moment dat Claude om 13:40 het hoofdpodium opent. Wanneer de lampen uitgaan en er een lieflijk vlindertje op het enorme ledscherm rondfladdert, kan je deze fans ook vooral heel goed horen. De vlinder maakt plaats voor een video van een koorddansende Olivia, waarna ze al snel in levende lijve voor ons staat. Ze opent de show met het stevige ‘obsessed’. Tegen het einde van het nummer pakt ze zelf haar knalrode gitaar erbij en gaat met haar gitariste op de knieën zitten voor wat rock ’n roll. Dit kan rekenen op een goedkeurend meeknikken van een man in Iron Maiden-shirt in het publiek.

Met het eveneens harde ‘ballad of a homeschooled girl’ knallen we meteen door. Daarna volgt ‘vampire’, duidelijk begeleid door het koor uit het voorvak. De liveversie van het nummer krijgt een wat harder rockrandje. De eerste drie nummers zetten dus mooi de toon voor een zowel stevige, als gevoelige show.

Photo credit: Daan Jeurens / Festileaks (Pinkpop 2025)

Na deze drietrapsraket kruipt Olivia glunderend achter haar piano. “I love the Netherlands”, zegt ze. Vervolgens vertrouwt ze ons al zingend toe dat ze haar rijbewijs heeft gehaald: mega- en doorbraakhit ‘drivers license’ natuurlijk. Waar Justin Timberlake een dag eerder nog de grootste moeite deed om mensen zijn teksten te laten zingen, hoeft Olivia dit niet eens te vragen. Niet alleen in het voorvak wordt het nummer woord voor woord meegezongen. Daarna volgt ’traitor’, ook vanachter de piano, waarna het weer tijd is voor harder werk. Bij ‘bad idea right?’ lijkt de zangeres wel wat buiten adem, net als bij ‘obsessed’. Waarschijnlijk komt dat doordat Olivia tijdens deze nummers zo druk op en neer springt. Zodra ze stil staat, hoor je hier namelijk niets meer van en is haar stem prima in orde.

Vaart

Olivia Rodrigo heeft tot nu toe twee albums uit: SOUR en GUTS. In haar oeuvre zitten zowel stevige poprocknummers als powerballads. Sommige artiesten hebben er een handje van om hun langzamere nummers te bundelen in een blok dat de vaart compleet uit hun show haalt. Vanavond is dat echter totaal niet het geval. Olivia verdeelt haar ballads namelijk slim over het optreden. Zo blijft het tempo er goed in én krijgen de langzamere nummers de aandacht die ze verdienen. Nu behoren die ballads ook tot Olivia’s grootste hits, dat zal ongetwijfeld ook meehelpen.

Die continue afwisseling tussen tragere ballads en snelle poprocksongs houdt de aandacht goed vast. Zo is de show een rijdende trein van begin tot eind. Het tempo ligt vrij hoog en de liedjes volgen elkaar snel op, maar gehaast of afgeraffeld voelt het absoluut niet. Dat terwijl Olivia door de logistieke problemen bij Faithless tien minuten moest inleveren, en sowieso later startte en eerder eindigde. Ongeveer halverwege de set zitten een paar iets minder bekende nummers achter elkaar, wat bij het publiek buiten het voorvak gelegenheid geeft tot een theekransje. Het gepraat galmt bijna net zo als de meezingende stemmen vooraan.

Vrouwelijke band

Het decor van vanavond is vrij simpel: er hangt een batterij lampen die voornamelijk in het roze en paars flikkeren. Qua visuals zien we vooral livebeelden van de zangeres, af en toe afgewisseld door video’s van haar of animaties van bijvoorbeeld sterren. Er wordt dus geen enorm blik special effects opengetrokken zoals je vaker ziet bij een popshow, maar eigenlijk is dat ook totaal niet nodig. Olivia heeft zelf genoeg charisma en energie om je van begin tot eind geboeid te houden. Haar lach is enorm aanstekelijk en verdwijnt gedurende het optreden maar zelden van haar gezicht. Hebben we het daarnaast al gehad over hoe vet haar band is? Ongeveer halverwege de show komen de leden van de volledig uit vrouwen bestaande band even naar voren om het publiek kennis met ze te laten maken. Ook stellen ze om de beurt hun instrument voor met een korte solo.

Lippenstift

Voor de toegift breekt er een korte pauze aan. Ondertussen zien we op het scherm een video van Olivia die haar rode lippenstift overal uitsmeert en er ‘GUTS’ mee schrijft, afgewisseld door beelden van vlammen. Dan komt de zangeres weer het podium op in een gloednieuwe outfit en trapt ze het gaspedaal nog een laatste keer flink in. Het is rammen geblazen met de laatste vier nummers, waarvan ‘brutal’ de eerste is. “Where’s my fucking teenage dream?” laat Olivia het publiek brullen. Bij het volgende ‘all-american bitch’ draagt de zangeres het publiek op om aan iets te denken waar ze fucking angry over zijn, en dat vervolgens allemaal eruit te schreeuwen.

Dan klinkt de kenmerkende bas van ‘good 4 u’, dat zelfs het publiek buiten het voorvak aan het dansen krijgt. Het laatste nummer in dit eindkwartet is ‘get him back!’. Hierbij zingt Olivia door een rode megafoon hoe ze iemands hart wil breken – and stitch it right back up. Confetti in de vorm van sterren knalt de lucht in, bovenaan het podium valt een sterrenregen vuurwerk. Olivia loopt nog even naar het drumstel om daar het laatste restje energie uit te slaan, waarna ze de stokken het publiek in gooit.

Traantje

Het hele begrip ’tienermeidenmuziek’ is natuurlijk enorm irritant (waarom zouden ’tienermeiden’ geen of slechte smaak hebben?). Wat wel heel mooi is om te zien, is dat de twee uitersten van het spectrum van Pinkpopbezoekers elkaar bij Olivia Rodrigo toch lijken te treffen. De ’tienermeiden’ zijn schor en hebben een geweldige avond gehad (tja, zij wisten allang hoe leuk Olivia is), maar de ‘rockers’ uiteindelijk óók. “Eigenlijk toch wel heel gaaf” en “veel meer rock dan ik had verwacht” is het sentiment onder hen na afloop van de show. Het is Olivia met haar prachtige powerballads zelfs gelukt om sommigen te ontroeren en een enkeling een traantje te laten wegpinken.