Festivalbalans: de plus- en minpunten van Pinkpop 2025

Dat was ‘m dan: de zonnige 54e editie van Pinkpop. We dansten en zongen bij nieuwe headliners, klein en opkomend muzikaal talent en deden ons best niet te verbranden in de Landgraafse zon. Nu is het tijd om de balans op te maken. Waarin blinkt Pinkpop 2025 uit en wat mag er volgend jaar anders?

Foto: Daan Jeurens / Festileaks (Pinkpop 2025)

+ + Frisse popacts aan de top

Wat zien we graag hippe popartiesten in het zonnetje op Megaland. Voor de 54e editie is de huidige popwereld goed onder de loep genomen. De conclusie? Pop is hip en hot, er zijn meer dan voldoende kwalitatieve acts te vinden die live goed uit de verf komen, en het zijn vaak ook nog vrouwen (die over het algemeen nog steeds minder te vinden zijn op de line-ups dan hun mannelijke tegenpolen).

Wie anno 2025 nog denkt dat pop alleen maar plat kan zijn, heeft de theatrale muziekshow met sterke band van The Last Dinner Party waarschijnlijk overgeslagen voor zijn eigen avondmaal. Of dat teksten van popliedjes altijd over hetzelfde gaan. Dan heb je overduidelijk het optreden van girl in red gemist, die open is over haar verslaving, het ruïneren van haar relatie en misschien dit optreden helemaal niet had kunnen doen omdat ze niet meer op aarde zou zijn. En natuurlijk Olivia Rodrigo, die als derde vrouwelijke headliner en op één na jongste main act ooit een zinderende popshow met rockelementen bracht en alle vooroordelen over haar muziek klein wist te krijgen. Vrouwelijke pop aan de top, dus!

+ + Nieuwe indeling terrein

Hoe blij kun je iemand maken met het verplaatsen van een paar kraampjes en tenten op een grote vlakte? Nou, wij waren zo razend enthousiast over de nieuwe indeling van het Pinkpopterrein, dat het zelfs een van onze hoogtepunten was op de eerste dag. De oude indeling zorgde voor een ongemakkellijke opstopping bij de Stille Jan. Daar liep de weg dood, waardoor veel mensen het hoekje vermeden. Ook stonden consequent minder mensen aan de rechterkant van de South Stage, omdat zij zich aan de andere kant van de Stille Jan vastliepen.

De nieuwe indeling is een goed staaltje crowd controlwerk. Daarnaast heeft het verplaatsen van Stage 4 (die in net zo’n onbemind hoekje stond weggemoffeld) zeer positief uitgepakt. Het is veel aantrekkelijker geworden om daar even een kijkje te nemen, en zodra een optreden in de tent klaar is, ben je zo aan de overkant. Doordat de acts elkaar afwisselen, ramt er geen gitaargeluid of drums door een rustige ballad aan de overkant. Lekker houden zo.

+ Onofficiële dresscode nageleefd

Op Pinkpop mag je zijn wie je wilt zijn en dragen waar je zin in hebt. Of dat nou een zwart shirt van Korn is of een feestelijk glitterpakje: je ziet outfits in alle geuren en kleuren langskomen. Er is dan ook geen officiële dresscode, maar het is wel dé plek om je felroze kleding uit de kast te halen. Ook dit jaar waren er genoeg festivalgangers die tot in de kleinste details hadden nagedacht over hoe ze pink in Pinkpop konden waarmaken. Van roze extensions tot sokken met het iconische Pinkpopmeisje erop, en van zelfgemaakte jasjes met jaren aan bandjes en herinneringen erop tot roze Crocs. Oh, en vergeet de roze nagellak natuurlijk niet.

+ Verdere uitbreiding randprogramma

Naast muziek op de vier grote podia, viel er ook daarnaast het een en ander te beleven aan de zijkanten van het terrein. Of in het midden van de weide, voor wie optredens vanaf de (ongelukkig geplaatste) Vodafone verhoging bekeek. Qua randprogramma leunt Pinkpop op haar sponsoren, die met uiteenlopende concepten het publiek bij de grote podia weglokken. Het hele weekend staat een rij bij de bar van Lidl om een letterlijk de ‘biet te laten droppen’. Hup, gaan met die banaan.

Desperados maakt polaroids die toegang geven tot een verstopte Latijns-Amerikaanse club. Ook in de Stille Jan blijft het continu druk, met afwisselend een silent disco en lokale acts of dj’s. Puzzelen bij de stand van Denksport, een tattoo laten zetten of ronddwalen over de markt. Pinkpop weet aan een aardige hoeveelheid wensen voor een randprogramma te voldoen. Hoewel de menigte geen ticket koopt om te hulahoopen, pingpongen of touwtrekken, zijn er genoeg bezoekers die zich hier prima kunnen vermaken. Al is het maar voor eventjes, maar daarom heet het ook een randprogramma.

+/- Rustige vrijdag en zaterdag

Wie het hele weekend op Pinkpop 2025 is geweest, valt het op de laatste dag meteen op dat er een stuk meer volk op de been is. De zaterdag, maar vooral de vrijdag ogen aanzienlijk rustiger. Hoewel je het een festival gunt om zoveel mogelijk kaarten te verkopen, was het tijdens de eerste twee dagen ook wel relaxed dat het niet hutjemutje vol was. Had je een iets te krappe planning gemaakt? Geen probleem, want je sluit zo overal nog aan voor een goede plek.

Maar lage bezoekersaantallen zijn niet bepaald sfeerverhogend. Het enthousiasme moet door een kleinere groep mensen gedragen worden, en vooral op vrijdag wil dat niet echt van de grond komen. Bij een act als Bad Nerves of Confidence Man worden de weinige enthousiastelingen vooraan omringd door publiek dat met de handen in de zakken staat. Rust is fijn, maar het blijft een festival, dus de overhand hoeft het ook weer niet te nemen.

+/- Hitteplan

“Wat is het warm hè?” Met klotsende oksels en verbrande schouders vecht het publiek tegen de hitte. Ook de artiesten hebben het snikheet: “It’s f*cking hot!” In tegenstelling tot vorig jaar, toen het veld was veranderd in een modderbad, waait nu het stof van de grond en schijnt de zon het hele weekend op kokendhete temperaturen. De organisatie heeft voor extra schaduwplekken gezorgd. Broodnodig, want ook tijdens minder warme edities was het gebrek aan overdekte locaties een minpunt.

Het kleedjespubliek verkast het hele weekend naar de vooropgezette schaduwplekken, die eigenlijk vrijwel altijd volledig bezet zijn. Met uitzondering van een paar hoekjes op de bank waar je met een halve bil nog wel op zal passen. Daarnaast verkoelt het personeel de oververhitte fans vooraan met natte sponzen. Er is zeker aandacht besteed aan de hitte en maatregelen zijn getroffen om het een aangename en veilige editie te maken. Maar de doeken belemmeren tevens hier en daar het zicht, en zoveel zijn het er ook weer niet. Een tactischere opstelling en een aantal plekken erbij, en we verwachten dat er nog minder rode koppies hadden rondgelopen.

– ‘Hot acts’ alweer in Nederland

Voor de categorie variatie op de line-up kunnen de boekers van Pinkpop rekenen op niet één, maar twee duimen omhoog. Bovenaan de poster straalt een gevarieerd headlinertrio, en ook in de kleine letters is er wel iets in elk genre te vinden. Een sterke rockact? Voor The Warning puilt de Tent Stage uit. Dansen op hits? Purple Disco Machine (of gewoon de hele Stille Jan) staat u graag te woord. Hiphop? Hebben ze zelfs ook met namen als Sticks en Nofun!.

Toch is geen enkele dag noch het weekend van de 2025 editie uitverkocht. Hoewel het speculeren blijft naar de echte redenen, helpt het niet mee dat veel van deze boekingen – terwijl ze op zich helemaal niet verkeerd zijn – net te laat komen. De echte fans van Justin Timberlake konden hem vorig jaar al drie keer in de Ziggo Dome zien. De fanbase van Tate Mcrae lag drie weken terug nog te kamperen voor diezelfde concerthal. Confidence Man heeft iedereen ondertussen op een ander festival al gespot. Net als Mika vorig jaar in de AFAS Live, of Oscar and the Wolf in maart 2025.

De vijver om in te vissen is niet eindeloos. Maar voor een festival als Pinkpop dat zich niet beperkt tot één genre, zouden meer acts die minder recent al op de Nederlandse bühne hebben gestaan kleur kunnen geven aan de line-up. 155 euro is een groot bedrag voor wie recent nog genoeg geld voor een solo-concert van Olivia Rodrigo heeft afgetikt. Iets meer ellebogen gebruiken, Pinkpop, om die andere festivals uit de weg te slaan en jullie ook de hot acts van het moment kunnen meepikken.

– – Bereikbaarheid

Jarenlang kon je makkelijk vanuit Landgraaf station met een pendelbus richting de campings en het terrein. Helaas kwamen festivalgangers dit jaar van een koude kermis thuis toen ze op zoek gingen naar bushalte. “Er rijden geen pendelbussen meer,” is de boodschap, met als enige alternatief: de benenwagen. Geen pendelbus klopt overigens niet, want op donderdag en maandag kon je wel gebruik maken van de dienst. Op de ‘echte’ festivaldagen ben je verplicht te lopen. Dat is goed voor de conditie, maar we gebruiken die ledematen al genoeg tijdens een weekendje festivallen. Afhankelijk van de drukte ben je toch al snel een half uur bezig voordat je op het terrein aankomt. Niet heel positief om een duurzame reisoptie zonder duidelijke aankondiging zo te schrappen, en al zeker niet inclusief voor bezoekers die in meer of mindere mate afhankelijk zijn van de pendelbus.

Conclusie

Het is duidelijk dat een frisse wind door Pinkpop waait. Het festival luistert naar het geluid van het publiek en doet haar best met de laatste trends mee te blijven gaan, zonder daarbij de eigen identiteit te verliezen. Daar zit verbetering in, maar het mag nog een tandje meer. Als Pinkpop probeert om soms andere festivals voor te zijn, in plaats van de kat uit te boom te kijken, kan zij aan relevantie winnen. Overigens mag het publiek soms ook wel eens de hand in eigen boezem steken in plaats van te wijzen naar de organisatie: de sfeer en het Pinkpopgevoel worden namelijk óók door henzelf bepaald. Hopelijk gaat de nieuwe directie door met het oppakken van feedback – zowel positief als kritisch. De koers voor Pinkpop lijkt zo weer op een roze wolk te liggen.