Na vier overvolle dagen clashen de herinneringen in onze hoofd. Maar deze tien dingen zullen we zo goed als zeker onthouden van Dekmantel Festival 2025.
1. IJzersterk
De festivaldag rond het Amsterdamse IJ op donderdag was niet alleen een heerlijke opwarmer voor het weekend, maar zelfs zo sterk dat het wel een festival op zich leek. Vooral de sets van Jlin en Herbert & Momoko Gill zullen ons nog lang bijblijven.
2. Marathonset
Vrijdag stonden er in de Greenhouse maar twee namen op het programma, namelijk Floating Points en Palms Trax, en dan nog wel tegelijkertijd ook. Beide heren waren bereid gevonden om de hele dag lang, van 13:00 tot 23:00 samen plaatjes te draaien (soms zelfs letterlijk, op vinyl). Daarbij kwam zowat de hele breedte van hun muzikale smaak aan bod, van edgy elektronica via obscure disco edits tot Bollywood classics. Het was heel verleidelijk om hier gewoon de hele dag te blijven hangen, maar gezien de rest van het programma zou dat tegelijkertijd redelijk onvergeeflijk geweest zijn.
3. Reaper
De onvolprezen Londense jungle revivalist Tim Reaper mocht twee keer aantreden op Dekmantel, en dat was twee keer een voltreffer. Vrijdag kreeg hij het gezelschap van één van de legendarische Ragga Twins, die hun korte set moesten annuleren omdat er een broer ziek was. Dus mocht de andere twin MC’en bij Reaper, en dat deed hij met verve en overgave, tot hij zich realiseerde dat hij al veel langer over de speakers huppelde dan afgesproken. “I’m already eating into my man’s time,” zei hij deemoedig, maar Reaper gebaarde dat hij maar moest blijven, en liet het zich allemaal grijnzend welgevallen, ook als de MC nog maar eens ‘pull up the tune‘ riep. Heerlijke, unieke set.
Twee dagen later stond Reaper schouder aan schouder met Paul Woolford aka Special Request in Radar – misschien niet voor het eerst, maar toch ook niet alledaags. Ze gaven elkaar de ruimte, maar wedijverden natuurlijk ook met de meest lichtvoetige drums en de meest baldadige bass uit hun collectie. Alweer een absolute smasher van een set, voor een laaiend publiek dat tijdens regenvlagen harder danste.
4. Dub be good to me
Dat de Dekmantel-programmatoren van dub houden is al langer bekend, maar dit jaar leek het genre verder doorgedrongen dan ooit. Donderdag stonden er met The Orb en Leftfield al twee sterk door dub beïnvloede acts in het Muziekgebouw, en zaterdag en zondag kreeg de Greenhouse – uitgerust met een indrukwekkend soundsystem van tien enorme houten speakers die rondom de hele dansvloer opgesteld stonden – nog veel meer liefhebbers, beoefenaars en vernieuwers van het genre over de vloer.
Van zaterdag onthouden we onder meer Mark Ernestus’ Ndagga Rhythm Force, met live drums uit Senegal die ter plekke gemixt werden door the man himself, en de wederopstanding van The Sabres of Paradise, een uitstekende band met een eigenaardige setlist (twéé keer ‘Smokebelch II’?). Zondag speelde met Mad Professor één van de grootste namen uit het genre ten dans – dub, uiteraard, maar ook enkele gemene jungle-versies van reggaeklassiekers – en nadien was het nog de beurt aan Joe Claussell, die in zijn house edits veel van dezelfde effecten gebruikt.
5. Kletsnat
Helaas ging Claussell’s set een beetje verloren in het geklets van de talloze dampende lijven die vooral beschutting voor de regen zochten in de Greenhouse, opeengepakt in de zones waar er effectief glas op het dak lag. Op een zonnige dag had dit de perfecte setting kunnen zijn, maar zoals het nu uitdraaide had de man eigenlijk beter verdiend. Kan gebeuren, uiteraard. Gelukkig bleek het bij Yaeji in The Nest veel gezelliger – zij trok de lijn van haar recente singles stevig door in een set vol invloeden uit jungle, dubstep en bass music waarop ze ook zelf helemaal loos ging.
6. Palestijnse wraps
Genieten in tijden van genocide knaagt aan de ziel, al zet thuisblijven op zich natuurlijk ook geen zoden aan de dijk. Gelukkig waren er de heerlijke Palestijnse wraps van het Tabaria Café, waarvan de helft van de opbrengst naar Palestina ging. Dat ze zaterdag in de vooravond al helemaal uitverkocht waren, geeft duidelijk aan waar veel festivalgangers ondanks de feestvreugde met hun gedachten zaten.
7. Leuterhouse
Geen idee of we echt van een nieuwe trend mogen gewagen, maar het viel op hoeveel dj’s tracks draaiden die bestonden uit nauwelijks noemenswaardige beats waarover iemand minutenlang uit zijn nek kletste, al dan niet met de tong stevig in de wang gedrukt. Honey Dijon spande de kroon met een track die zich enkel onderscheidde door een tirade over anatomisch minderbedeelde mannen – in tijden van inclusiviteit en body positivity een enigszins eigenaardige keuze. Ook de kale vocalen van bekende hits als ‘You Make Me Feel (Mighty Real)’ over doorsneebeats zonder melodieuze vondsten of ritmische ingrepen klonken na een tijdje redelijk voorspelbaar. Maar eerlijk is eerlijk: het publiek in de Loop lustte er duidelijk pap van.
8. Stickertjes
Een fenomeen dat in bepaalde clubs al langer opduikt – en hier en daar ook alweer werd afgevoerd – zijn de stickers op de camera van je telefoon om het nemen van foto’s te ontmoedigen, zodat de focus op het moment ligt en niemand zich hoeft in te houden om niet onverhoopt op iemands selfie te eindigen. Vaak zijn die stickers zo goedkoop dat er nog vuile lijm aan je camera plakt tot je een nieuwe telefoon koopt, maar dat viel op Dekmantel redelijk mee (al zouden lijmloze stickers uiteraard nog beter zijn). Of het een heel groot verschil maakt als er tegelijkertijd wel professionele foto’s gemaakt worden (zoals die helemaal bovenaan deze pagina) is een andere kwestie. De wachtrij die hierdoor ontstond paste ook niet echt in de festivalsfeer. Meer gedoe dan nodig, leek het ons. Maar je hoeft het daar niet mee eens te zijn.
9. Artificial Intelligence
Neen, er stond op Dekmantel geen stage waar Grok, ChatGPT en Gemini DJ-battles uitvochten – en laten we dat vooral zo houden. Er stonden wél een opmerkelijk aantal artiesten die begin jaren 90 het Britse Warp-label mee op de kaart zetten met dwarse, door Detroit en elektrotechno geïnspireerde tracks waar je ook thuis naar kon luisteren, en dat verscheen in een reeks die ‘Artificial Intelligence’ heette.
Zondag stonden eerst de heren van Plaid in de UFO II. Eén van hen had een sticker met “AMBIENT” op zijn laptop – aanhalingstekens inbegrepen – want zo wilden ze toen ook al niet heten. En terecht, want er werd in de kleinste tent van het festival heel hard gedanst op hun rijkgeschakeerde, steeds intensere composities. Zij brachten als twee derde van The Black Dog in 1993 het verzamelalbum Bytes uit in de reeks. De opvolger, hetzelfde jaar, was van het duo B12 en heette Electro-Soma. Dat album werd zondag meteen na Plaid integraal en met veel enthousiasme opnieuw uitgevoerd, met heel veel klanken die live gestart en gemanipuleerd werden.
De volgende plaat in dezelfde reeks was van Richie Hawtin, onder het pseudoniem F.U.S.E, en ook die stond zondag op Dekmantel (zie onder). Aangezien we Speedy J en Autechre al eerder gehad hebben op Dekmantel, blijft er daarmee nog één naam over – Polygon Window, aka Aphex Twin. Volgend jaar die maar eens in de Loop dan?
10. Decksels
Hawtin stond als afsluiter in de UFO I, een tent met een hoog plafond en de allure van een gekraakte opslaghal waar het vocht ook als het buiten droog was voortdurend van het tentzeil naar beneden regende. Er staan veel technonamen van de oude stempel en trok heel wat veteranen die ook in de 90s al raves onveilig maakten.
Richie Hawtin had een update aangekondigd van zijn bekende Decks, EFX en 909, maar platenspelers waren er alleszins niet te bespeuren op het podium, en oude drummachines al evenmin. Zijn set leek vanuit het publiek dus niet zo anders dan gewoonlijk – hij bevatte ook geen enkele van de klassieke tracks uit de legendarische mixes op. Maar Hawtin was wel zo beleefd om alle titels en producers bij naam te tonen op het scherm achter hem, en hoewel dit niet de meest intense set die we de afgelopen jaren van hem gezien hebben, was het wel weer een hele goede.
Er helemaal aan het einde nog even 75 minuten lang alles uitknijpen – heerlijk.
Ken je de Festival Cadeaukaart al?Hét cadeau voor feestend Nederland, in te wisselen bij meer dan 1.000 festivals. »
Dekmantel Festival 2025
