Dag twee van Pinkpop ligt inmiddels achter ons. Wij zetten weer een zestal uitschieters van zowel op, als buiten de poster in de galerij. Van Monty Python metal tot de catchy poppunk van Amyl And The Sniffers en van een chique diner met The Last Dinner Party naar een Limburgs uur in de Stille Jan. We nemen je mee in de zaterdag van Pinkpop 2025.
Battlesnake
Er zit een man in een onderbroek in de nek van een andere man, tevens in onderbroek. Ze stormen op je af. Klinkt dit niet als het begin van een veel te lang durende mop, of is het het slot van de set van battlesnake op Pinkpop? Wellicht zijn beide antwoorden juist, maar we doelen hier op de tweede optie. Stage 4 wordt geopend met een hilarisch optreden van de groep vanuit Down Under.
Meestal zijn dit soort parodie metal acts (zo durven we het wel te omschrijven met nummers als “I Am The Vomit”) wel even lachen voor een nummertje of twee. Battlesnake weet het echter leuk te houden. De drang om weg te gaan vanwege clichés of grapjes die de plank misslaan, verdwijnt als sneeuw voor de zon. Er is een vriendelijke circle pit met bandleden in het midden, Monty Python-esque deuntjes en een goede dosis zelfspot. Vooral van frontman Sam Frank, die het hele optreden door zo boos schreeuwt dat iemand zijn glitterhoorns wel beledigd móet hebben. Het is vast een lieve man als je hem echt kent.
Amyl and the Sniffers
In een felgroen topje, dito rokje en wel heel dik aangezette make-up stuitert frontvrouw Amy Taylor van Amyl and the Sniffers over de North Stage. Ze benut werkelijk iedere vierkante centimeter met over en weer rennen, jumping jacks en squats. Deze energie werkt dan ook direct op het Pinkpoppubliek. “Thank you for coming out so early to see us play!” roept Taylor naar het publiek. Geen dank Amy, het is bijna 15:00 ’s middags, we zijn wakker, zeker nu.
Door de continue aanwezige moshpits en andersoortige energie verandert het voorvak in een grote stofwolk. Het is een komisch gezicht hoe een aantal mannen met sombrero’s elkaar herhaaldelijk kwijtraken en weer terugvinden in de ontstane chaos die de punkshow met zich meebrengt. Amyl And The Sniffers brengt een uur lang spierballenrock from down under met verslavende hooks als ‘Security’ en ‘Hertz’.
The Last Dinner Party
Valt er nog wat te eten tijdens dit diner? Voor fans van The Last Dinner Party is er sprake van een heus feestmaal. Zodra Faithless er een paar minuten eerder dan gepland de brui aan geeft, staan Abigail Morris en co. te popelen om het podium over te nemen. Eerder die dag kwam ze al even hallo zeggen voor een samenwerking met Tom Odell. Nu is het tijd voor haar eigen werk. The Last Dinner Party ziet zoals altijd sprookjesachtig uit tussen de pilaren van Griekse tempels floreren als decor.
Het is een clash der tijdvakken uit de geschiedenis. Morris past perfect in het plaatje van een Middeleeuwse tragedie, hoe ze over het podium glijdt en nabootst hoe ze wordt gestoken met een mes. Et tu, Brute?! Ze ligt op het podium en strekt haar handen uit richting het publiek: elke beweging nog dramatischer dan de andere. Het schouwspel in combinatie met klappers als ‘The Feminine Urge’, een cover van Blondie’s Call Me en het nieuwe nummer ‘Big Dog’ (onderdeel van hun tweede plaat die volgende maand uitkomt) bewijzen waarom de groep zo’n hoge spot dubbel en dik heeft verdiend. The Last Dinner Party wordt alleen maar beter.
Avenida Desperados
In de buurt van de South Stage vind je dit jaar de Desperadoslaan, of Avenida Desperados. In eerste instantie ga je een winkel binnen vol Desperados, citroenen en rode winkelmandjes. Nadat je op de foto bent geweest, schuift opeens een hele muur opzij en wordt een intieme nachtclub onthuld. Hier draait een dj de beste billenschudanthems om alles eruit te twerken. Van Sean Paul tot J Balvin: in deze latin vibes-club komen alle klassiekers voorbij. Zonder meer een van de beste verborgen feestjes van Pinkpop!
Limburgs uurtje
De Stille Jan scoort elk jaar goed in bezoekersaantallen en daar draagt het welbekende Limburgse uurtje met Träcksäck en vrienden zeker aan bij. Deze boeking verspreidt zich altijd als een lopend vuurtje over het terrein van Megaland. “Er zijn ook carnavalsacts, hè?” “Hèèèè enne, waar dat dan?” In de Stille Jan dus, en voor wie er pas tijdens het weekend achterkomt, is het niet getreurd: het uurtje staat dagelijks ingepland om 16:00 uur.
Het is een feest van traditie: John Tana zweept het publiek op met zijn Limburgs-Franse chansons, terwijl hij wordt bijgestaan door andere bekende vrienden uit het genre zoals Erwin. TräckSäck begeleidt op de accordeon en drie dagen festival lijken eerder op die dagen carnaval. Bart en Tren spreken het publiek in het Limburgs toe. Dan realiseren ze zich dat er misschien ook mensen in de volgestampte Stille Jan zijn die hen niet verstaan, gooien ze een halve ‘vertaling’ erachteraan, om vervolgens tot de conclusie te komen: nee, dit is gewoon ‘n groeët Limburgs fiest!
Olivia Rodrigo
Overdag is het al een vrolijke boel op het terrein door alle mensen (voornamelijk jonge meiden) in glitterrokjes en Olivia-shirts. Wanneer Olivia Rodrigo ’s avonds het podium betreedt, geeft ze een daverende show met veel energie en charisma. Eén denderende trein van begin tot eind. Met haar pop, rock en powerballads zorgt Olivia voor verbinding tussen zowel de jongere als de oudere generatie festivalbezoekers.
Ken je de Festival Cadeaukaart al?Hét cadeau voor feestend Nederland, in te wisselen bij meer dan 1.000 festivals. »
Pinkpop 2025
