5 redenen waarom iedereen Muse live wil zien in 2018
Muse stond in 2016 voor het laatst op het podium in Nederland en België. In 2018 is de band echter weer in Europa te vinden. Een aankondiging voor de Benelux is vooralsnog uitgebleven. Daarom speciaal voor jullie: 5 redenen waarom de band toch even deze kant op zou moeten komen.
1. Een knetterende setlist 
Met maar liefst zeven studioalbums op zak is het maken van een setlist vast niet makkelijk voor de band. Waar hebben ze vandaag zin in? Wordt het een setlist vol hitjes, of toch iets meer van het experimentele The 2nd Law. Of toch wat oudere klassiekers van Showbiz of Origin Of Symmetry, voor de echte kenners? Het vooraf gokken van een setlist is een beetje als Russian roulette, maar dan zonder verliezers.
2. Nieuw werk
Alsof dat nog niet genoeg kriebels oplevert, is de band al sinds vorig jaar bezig met het teasen van nieuw werk. In mei 2017 werd plotseling de track ‘Dig Down’ aangekondigd. Na lang wachten verscheen afgelopen week ‘Thought Contagion’. What’s next? Nieuwe singles leiden normaal gesproken tot een nieuw album, toch?
3. Heerlijk gitaarwerk
Ondanks dat Muse natuurlijk alleen maar uit geweldige muzikanten bestaat, gaat er toch extra aandacht uit naar het gitaarwerk van Matthew Bellamy. Veelzijdig en revolutionair, zo kun je zijn speelstijl misschien nog wel het best typeren. Een beetje tappen tijdens ‘Reapers’, lekker rossen bij ‘New Born’ of het gebruiken van een touchpad: het maakt hem allemaal niets uit. Daarnaast is uit veldonderzoek gebleken dat die solo van ‘Madness’ ook op luchtgitaar heerlijk uit de verf komt.
4. Decor en visuals
Bij Muse is het niet alleen de muziek die je live omverblaast. De show speelt zich overal af, ook buiten het podium zelf. Zo cirkelden er tijdens de laatste tour echte drones boven je hoofd en werden de visuals op een enorm scherm geprojecteerd. En kun je je die grote zwarte ballen nog herinneren? ‘Show me meeeeeeeeercy!’
5. ‘Knights Of Cydonia’
Na anderhalf uur muzikaal geweld is de festivalweide tot rust gekomen. Zelfs de band houdt zich opvallend stil. Terwijl de laatste rook wegwaait, zet bassist Chris Wolstenholme de eerste tonen van ‘Man With A Harmonica’ in. Als de rest van de band bijvalt, is de western sfeer snel afgelopen. Het wordt nog één keer meebrullen met de set closer, ‘Knights Of Cydonia’.
