Ik wil graag eenmalig een kleine aanpassing in de MMAC top 200 te doen. Er zat nog een kinderziekte in die ik over het hoofd zag, sorry! De albums die enkel in Pitchfork's 100 Best Albums of the 2020s So Far staan had ik eigenlijk niet in aanmerking moeten laten komen. Het betreft een veel te korte periode (de lijst is zelfs van okt. '24) om die albums in een vergelijking te gooien met de andere - meestal All time - lijsten. Albums die hoog scoren op deze specifieke Pitchfork-lijst knikkeren nu albums uit onze top 200 die zelfs in meerdere van de andere lijsten ranken, maar dan in de wat lagere regionen. Het is een beetje unfair en komt de kwaliteit van onze top 200 niet ten goede. Het gaat om 13 albums die vervangen zullen worden door 13 fijne albums die nog vol ongeduld stonden te azen op dit buitenkansje. 21 andere albums uit deze Pitchfork-lijst blijven wel in onze top 200 staan, omdat ze ook in 1 of meerdere andere lijsten ranken. Jullie merken er verder niet zoveel van, behalve dat ik een vervanger voor Erotic Probiotic 2 (zie boven) zal posten. Maar luister die vooral, deed ik ook. (Maar niet helemaal 😅).
Dagje Underscores - ADÉLA - Slayyyyter - Caroline Polacheck - Addison Rae - Lorde - Charli xcx op de Main van Werchter zal wel genieten zijn hoor. Sowieso van alle reacties die het los zou maken.
Soms misschien zelfs tegen beter weten in, omdat iets echt je genre niet is. Maar hopelijk zorgt die open houding er voor dat je zeker op z'n tijd eens verrast gaat worden... Misschien morgen al?
Doordat er meerdere verdiepingen zijn en het afgesloten gevoel dat het geeft brengt het een net wat ander gevoel mee dan de zoveelste algemene festivaltent (zoals de Heineken, Lima en bravo) binnenstappen. Plus er is een bar in de tent, dat is altijd top. Qua programmering is het wel erg saai en vervangbaar allemaal. Dat mag wel echt wat spannender.
Mooi begin zo zeg! Twee heel toffe albums, elk op hun eigen manier. Led Zeppelin - IV Deze plaat kende ik grotendeels al, dus durf ik het wel aan om het album nummer voor nummer te bespreken. Het album begint direct met één van de meest herkenbare riffs ooit, die van Black Dog. Fijn hardrock nummer, valt verder niet heel veel meer over te zeggen. Vrij repetitief, als je kritisch bent. Maar luistert al met al wel lekker weg. Voor Rock and Roll geldt qua herkenbaarheid wel een beetje hetzelfde, maar kreeg bij het beluisteren zelf gelijk wat negatieve associaties. Vind dit namelijk typisch zo'n generiek nummer die elke rock-georiënteerde coverband in z'n setlist opneemt. Flashbacks naar gênante dronken avonden in donkere cafés... Die periode heb ik gelukkig achter me gelaten, haha. Maar goed, Led Zeppelin kon er destijds ook niet veel aan doen dat het later dergelijke associaties bij mij op zou roepen. The Battle of Evermore kende ik nog niet en werd mede daardoor bij de eerste luisterbeurt meteen de meest interessante song tot nu toe. Heerlijke folksong, met prominent gebruik van een mandoline. Dit nummer wekt het gevoel op dat je naar een album zit te luisteren wat dieper gaat dan een vrij standaard hardrock album, wat het met de eerste twee nummers wel een beetje was. En de Tolkien-nerd in mij wordt ook blij van de referenties aan LOTR. Ik las hier al wat negativisme rondom Stairway to Heaven, dus laat ik dan maar met het tegengeluid komen. Uiteraard is dit voor veel mensen een overgedraaid nummer, maar wat mij betreft is het niet zonder reden: ik vind dit zonder meer één van de beste composities ooit. Zo ongelooflijk knap in elkaar gezet, met zowel heel catchy momenten, als ook verrassende overgangen. Dit topic was een goede reden om weer eens echt goed voor dit nummer te gaan zitten en nog steeds ben ik verbaasd hoe goed dit nummer is. Een tijdloze classic en wat mij betreft gaat het nooit vervelen om dit nummer te horen. Met Misty Mountain Hop gaan we weer terug naar de ietwat repetitieve, meer standaard hardrock compositie. Wel een interessante sound, de combinatie van de gitaar van Jimmy Page en de elekrtische piano van John-Paul Jones in de mainriff. En ik vind Robert Plant zijn stem heel erg tof in dit nummer. En wederom een Tolkien referentie met de titel. Verder niet mijn favoriet van dit album. Zeker niet slecht, maar vind andere nummers memorabeler. Met Four Sticks komen we opeens bij de prog, met allerlei aparte maatsoorten (odd time signatures) en dan ga ik als notoire proghead wel even rechtop zitten. Wat achtergrondinfo leert dat dit nummer een wel heel toepasselijke titel heeft, want Bonham drumt dit nummer met vier stokken. Om er nog maar eens een schepje bovenop te doen qua ingewikkelde compositie. Vet nummer! Enige kritiek wat ik erop heb is dat het verder niet echt ergens naartoe gaat. En met Going to California zijn we terug bij de folk. Prachtige ballad, die ook weer een andere kant van de veelzijdige vocalen van Robert Plant laat horen. Ik ga wel goed op dit soort dromerige nummers. Het heeft op een gegeven moment ook iets psychedelisch en ik kan me zo voorstellen dat deze uitermate goed werkt voor mensen die onder invloed van bepaalde substanties een muziek luistersessie doen. Maar ook in nuchtere staat neemt het me mee en is het een nummer die ik vaker op zou willen zetten. Ja en dan zijn we alweer aan het laatste nummer gekomen. Maar dat is zéker niet de minste: When the Levee Breaks is dan weliswaar officieel een cover, de versie van Led Zeppelin 'vermenigvuldigt' het origineel als het ware, met een veel groteskere en bijna bombastische productie. Het is ook direct het meest blues-achtige nummer van het album en ik zie het ook als een soort tribute aan hun blues-georiënteerde inspiratiebronnen. Heel vet nummer en een waardige afsluiter van toch wel een prachtig album! Perfume Genius - Set My Heart on Fire Immediately Waar Led Zeppelin dus wel al bekende kost was, was Perfume Genius dat totaal niet. Maar dat betekent niet dat ik niet van deze plaat heb genoten. Integendeel! Wat een aangename kennismaking met een heel bijzondere artiest is dit. Twee luisterbeurten vind ik wel wat te weinig om het album nummer voor nummer te bespreken, maar ik wil er absoluut wel wat algemene dingen over zeggen en enkele nummers eruit lichten. Het album begint letterlijk met een diepe zucht van Mike Hadreas en zet daarmee de toon voor een introperspectief, dromerig en kwetsbaar werkje. Het nummer Whole Life is het eerste nummer wat me doet denken aan Anohni (& The Johnsons) en zal ook niet de laatste keer zijn. Wat overigens iets heel positiefs is, want ik ben een groot bewonderaar van Anohni. Dreampop (en aanverwante genres) is een genre waar ik te weinig aandacht aan besteed, daar word ik me elke keer bewust van als ik me dan toch eens waag aan een artiest uit deze hoek. Zo ook Perfume Genius. Maar om het enkel daaronder te scharen, daar zou ik het ook weer tekort mee doen. Want direct al in het tweede nummer, Describe, is de mainriff een soort grunge-achtige sound. En dan weet je na twee nummers al dat je met een veelzijdige artiest te maken hebt. Veelzijdigheid blijft wat mij betreft ook wel een beetje het thema. Zowel qua composities, die van klein en breekbaar naar meer indringend en groots gaan en daar met speels gemak allerlei verschillende klanken en thema's in voorbij laten komen. Maar ook het stemgebruik van Hadreas kenmerkt zich door veelzijdigheid, zoals in het ietwat ongemakkelijke Jason, waarin hij met een falsettostem zingt, overgaande in het nummer Leave, waar zijn stem me een beetje doet denken aan dat van een Americana-artiest. Ik moet toegeven dat hij me in het middenstuk van het album, met hier en daar wat elektronisch-georiënteerde nummers, wel een beetje kwijtraakt. Maar bij het mooie, kwetsbare One More Try vindt hij me wel weer terug. En dat gaat dan over op Some Dream, wat ik het beste liedje van de plaat vind. Die bouwt zich zo mooi op, met een minimalistische intro met enkel piano en (falsetto) zang, overgaande in weer die grunge-achtige gitaarsound en dan afsluiten met een bijna chanson-achtige dromerige outro. Heel erg mooi! En over mooi gesproken: het prachtige Borrowed Light is in al zijn kwetsbaarheid een meer dan waardig afsluiter van een heel mooi album. Zin in volgende week!
Juist muziek die aandacht en stilte nodig hebben dat die een markering krijgen op het blokkenschema. En ook een duidelijk banner op de schermen of iets dergelijks. Voor de idioten die het niet begrijpen dat het misschien nog duidelijk is dat men stil moet zijn.
Ik zal er vast nog een paar vergeten zijn, maar voorlopig houd ik het bij dit luisterlijstje: 156/Silence - From A Distance [metalcore]
Agassiz – V [instrumental, post-rock, progrock]
Altamira - How To Get Off The Ground [bedroom pop, indierock]
Anchors & Hearts - Campfire Chronicles [metalcore, punkrock]
Anthony Fremont’s Garden Solutions - Maelström (EP) [experimental rock, math rock, post-hardcore]
Arab Strap – Half-Told Tales [indierock, slowcore, electronic post-rock]
Attack Dog - Can I Be Your Attack Dog? [indierock, garagerock]
AV Sunset - Vs Reality [instrumental, post-rock]
Bacht'n de Vulle Moane - Verdwazing der Dwazen [primitive black metal, motorik]
Bat Leather - Dark Arts (EP) [noiserock, punk, postpunk]
Bear Ghost - Tiny Hitman [indierock, poppunk]
Bestial Mouths - Dead Lines [darkwave, gothrock, postpunk]
Bleeding December - Bleeding December (EP) [altrock, indierock, emo]
Bleeker – Elephant [garagerock, indierock]
Bloodshed - Punishments Beyond Comprehension [hardcore punk, metalcore]
Buenos Vampiros - El Último Disparo [postpunk]
Cadaver De Cabra - Cadaver De Cabra [sludge, stoner doom, metal]
Calico Kit - It’s Alive! [electronic, indiepop, indierock]
Castle Mountain Moon - A Layman's Guide to Unobtainium [symph progrock]
Chapter 7 - Tränenmeer [melancholic rock, dark rock]
Chat Pile – Who Loves the Sun [noiserock, sludgemetal, post-hardcore]
Cheeky Leash - How Much Love Have I Got Left [surfrock, indierock]
ChRocktikal - Bloom & Gloom (EP) [poprock, altrock, punkrock]
Culk - Smogstar [postpunk, indierock]
CuVa Bimö - New Western Values [postpunk, rock]
Devil Master – Bloody Dreams [black metal, hardcore punk]
Diary – Spiral Bound [indierock, dreampop, shoegaze, postpunk]
Dorena - Kvar [post-rock]
Downpilot - Strange Horses [indierock, indiefolk]
Dying 4 - Perish Songs (EP) [electronic artrock, garagerock, midwest emo]
Earth Altar - Hawk And Swan [progrock, spacerock, heavy psychrock]
Farin Urlaub - Ein Lächeln im Gesicht [punkrock, poprock, altrock]
Fraternal Twin - Halo Fell Forever [indierock]
Fraxures - Hexes [metalcore, electronicore]
Gates Of Hopeless - Proof of the Years (EP) [metalcore, post-hardcore]
Gnoomes - Losey [shoegaze, psychrock, krautrock, EBM]
Hannah Cole – Switchbacks [indierock]
Harrison Gordon - Bliss [midwest emo, punkrock, indierock]
Hinin - Diagonales [postpunk]
Illan Kaapan - Undeniable (EP) [hardcore punk]
Immersion – What Is Lost Will Return [electronic post-rock, krautrock, postpunk]
Inoha - This Might Be Useful [indie, surfpunk]
I See Orange - Pining for Apollo [altrock, post-grunge, noiserock]
Johnny Foreigner - Forwards! [indierock]
Joy Circuit - Starter Pack (EP) [indiepop, altrock, poprock]
Judiciary – Stalagmite Angels (EP) [metalcore]
Kasabian - Act III [indierock, altrock]
Lovehead - Sommerwind (EP) [indiepop, indierock]
Magnólia - Temura E Violência [screamo]
Marseille - The Sun Will Shine Again (EP) [indierock, shoegaze, britpop]
Medium Build – King of Having Fun [indierock, altrock]
Mick Harvey & Amanda Acevedo – Psychedelia in White [artrock, psychfolk]
Moon Destroys - Omni [post-grunge, altrock, psychrock]
Movements – Happier Now [post-hardcore, emo]
Mr.phylzzz - Fear The Lord [noiserock]
M.U.G. - One Crime At A Time (EP) [hardcore punk]
Nek! - Binary (EP) [punkrock]
Nelson Comes To Visit - We Emit A Visible Light That Vanishes When We Die [midwest emo, geek rock]
Nolove - Inner Demons (EP) [DSBM, experimental, post-rock]
Novely - Moments Past Remain (EP) [emo, screamo]
No Museums - Instrumental Work [indierock, lo-fi]
Opal In Sky - A Burden’s Purpose (EP) [metalcore]
Pelegrin - The Curse of Nephtar [heavy psychrock, stonerrock]
Personal Trainer – Human Assholes [indierock, postpunk]
Pig - Dirt Box (EP) [industrial rock]
Polymoon - Mariposa Magic! [psychrock, post-gaze]
Prado - Quantas Vezes Ao Sol Até Eu Morrer (EP) [post-hardcore, skramz, screamo]
President – Blood Of Your Empire [metalcore]
Purest Form – Resistance (EP) [dancepunk]
Quivira – Quivira [symph progrock]
Radio Days - Off The Record [poprock, punkrock]
Røry - Bloodletting [altrock, indierock, emorock]
Sex Magick Wizards - Suola Ja Noaidi [experimental, jazzrock, psychrock]
Shadowman - Shadowman [post-rock, artrock]
Showing Teeth - A Fate Worse Than Loneliness [metalcore, electronicore]
Sigh – Goh-ka [black metal, psychrock, progrock, classical]
SiM – Hooman After All [reggae, punk, metalcore]
Slovenians - Birds of Disgrace [punkrock]
Soft Science - Sand [dreampop, shoegaze]
Spangle Call Lilli Line - Lull [indierock, post-rock]
Spread Joy - III [punk]
Stetson Heat Seeker - This Is No Place For Cowards [cowboypunk, garagerock, post-hardcore, surfrock]
Stick Men – Let’s THRAK Again [progrock]
Tanzwut - Herz aus Stein [rock, punk]
Tense - No Cure [postpunk, noisepunk]
The Black Wizards - Force Majeure & The Acts Of God [garagerock, protopunk]
The Go – Free Electricity [psychrock, garagerock, free jazz]
The Laissez Fairs - 5 Believers (EP) [garagerock]
The Medea Project - Kharon:Forbearance [doom metal, goth metal, sludge metal]
The Pierce Kingans - Only By The Best [indierock, janglepop]
The Thermals – Under Crushing Rain [indierock]
Theory Of A Deadman – Part 1: Funeral Songs (EP) [altrock, post-grunge]
Tunnel Jumper - Half Gone [hardcore punk]
Vanessa Funke - Aura [goth metal, black metal]
Wall Breaker - Breaking Down [hardcore punk
Ik ben vaak aan het denken wat ik nu weer eens zal gaan luisteren en kom dan toch vaak bij de al gekende namen uit. Heb ik tickets voor een festival dan ga je automatisch nieuwe dingen luisteren natuurlijk, maar dit is een hele mooie manier om de horizon tijdens het hele jaar te verbreden
Najaarsfestival Into The Great Wide Open voegt met een tweede drop 25 nieuwe namen toe aan de line-up. Onder anderen Angine de Poitrine en Radio Free Alice komen naar Vlieland in augustus.
Charli XCX zit in de piek van haar carrière en is van plan daar nog lang in te blijven. Ze is na meerdere successen namelijk alweer bezig met een nieuw album.
In aanloop naar Pinkpop 2026 heeft muziektijdschrift OOR weer een mooie actie in petto voor de lezers. Als welkomstcadeau bij een abonnement kun je dit jaar gratis tickets voor het Limburgse festival krijgen.
En daar is weer een aankondiging van één van de vele podia en areas van Down The Rabbit Hole 2026. Vandaag maakt het Gelderse festival de line-up van de Bossa Nova bekend. Hiermee wordt het goedgevulde affiche nog verder aangevuld.
Grasnapolsky 2026 kondigt de laatste namen van het muziekprogramma aan. Onder andere NONCHELANGE en Gonzo Bimbo zijn deze editie van de partij. Met deze bekendmaking is de line-up van het Groningse festival muzikaal gezien compleet. Daarnaast onthult de organisatie een groot deel van het kunst- en randprogramma.
Er is nieuwe muziek van The Strokes onderweg. Op de socials kondigt de band hun zevende studioalbum REALITY AWAITS aan, welke op 26 juni uitgebracht wordt. Hebben we hiermee een potentiële headliner voor de festivalzomer van volgend jaar?
De Staat keert dit najaar terug met een bijzonder project. De Nijmeegse band speelt op 8 en 9 oktober twee shows in Koninklijk Theater Carré in Amsterdam met hun nieuwe liveshow ‘De Staat Becomes De Staat’. Diezelfde show is deze zomer voor het eerst te zien op Down The Rabbit Hole 2026.
De situatie rond Wireless Festival heeft een definitieve wending gekregen. Kanye West is de toegang tot het Verenigd Koninkrijk geweigerd. Het Home Office liet aan de BBC weten dat West geen Electronic Travel Authorisation heeft gekregen, omdat zijn aanwezigheid niet bevorderlijk wordt geacht voor het algemeen belang. Wireless Festival heeft laten weten dat het festival door deze ontwikkelingen niet door kan gaan.
In Londen zijn posters gespot met daarop enkel de naam ‘The Cockroaches’ en een QR-code. Fans speculeren er op los: is dit een hint naar nieuwe muziek of een surprise gig van The Rolling Stones?
De voorpret voor de shows van The xx op Rock Werchter 2026 en Down The Rabbit Hole 2026 kan beginnen. Afgelopen weekend speelde de band zijn eerste show in 8 jaar tijd in Mexico. Nu weten we wat we komende zomer in de Benelux kunnen verwachten.
Paaspop 2026 heeft voor de aftrap van het festivalseizoen gezorgd. En wat een aftrap heeft ze eraan gegeven. We hebben genoten, gedanst, ons verbaasd en ons kruit verschoten. Nu is het tijd om de balans op te maken, hoe gaat Paaspop 2026 de boeken in?
De zaterdag van DGTL 2026 voelt fris aan. Letterlijk en figuurlijk. Traditiegetrouw wordt dit beschouwd als de opening van het festivalseizoen. Die knaldrang is aanwezig. En hoewel de lentezon goed opsteekt dit paasweekend, blaast er een frisse wind over de NDSM-Werf.
Op Paaspop 2026 vind je meer dan zestien podia. Dit jaar is er één opvallende afwezige: de Loco Royale. Hoe ga je om met dat gemis? Wij zochten de plekken op waar je toch nog het Loco-gevoel krijgt.
Paaspop 2026 zorgt voor een zeer gevarieerd programma. Van rock tot hiphop, van smartlap tot folk, alles is aanwezig op het Brabantse festival. Wat een steeds grotere plek inneemt in het programma is dance. Maar wat zijn de beste plekken om af te dansen op Paaspop 2026?
Rewire in Den Haag staat elk jaar garant voor scherpe elektronica en verfijnde experimenten. Klinkt dat je als muziek in de oren, maar loop je nog een beetje verloren in het uitgebreide programma? Dan helpen we je graag op weg!
De bassist van The Last Dinner Party heeft haar rug geblesseerd. Via de socials laat de band weten dat ze direct behandeld moet worden en voorlopig niet kan optreden. Haar technicus zal haar plaats innemen tijdens de geplande optredens.
