Waar de vrijdag van Lowlands 2025 nog vooral in het teken stond van opwarmen (en vervolgens weer afkoelen) en het terrein ontdekken, is deze zaterdag stacked met muzikale hoogtepunten en komen met name veel powervrouwen aan bod. We nemen je mee terug naar onze 7 favoriete momenten van de zaterdag.
Sef laat vulkaan Alpha uitbarsten
Hij moest zowat tien minuten van zijn show missen door een storing in het geluidssysteem, maar toch tekent Sef voor een dikke highlight op de LL-zaterdag. Hij toert met zijn meest nieuwste album Lieve Monsters en dat blijkt – kijkend naar de mensenmassa die zich rond de Alpha heeft verzameld – zijn succesvolste tot nu toe.
De set van Sef voelt inmiddels als één lange reeks van hits (en dat nog zonder tracks het succesvolle IJsland!), die door de scherpe teksten ook nog eens hyperrelevant klinken. Zelfs een oudje als ‘De Leven’ wordt voorafgegaan door een emotioneel verhaal over dankbaarheid in het hier en nu en voelt op die manier nog altijd vers. Het optreden van vandaag is een kroon op het werk van Sef, en ook voor hemzelf is het duidelijk een mijlpaal. Zowel de decorstukken als de gastartiesten onderschrijven dat. Halverwege de Alpha staat een smeulende vulkaan – om te dansen op de rand ervan, of te huilen. En natúúrlijk zijn Willem van The Opposites, Froukje én Wende erbij om hun gezamenlijke nummers met Sef vol vuur over te brengen.
@digsternl Eindelijk The Beaches live gezien 🎉 Wat is jouw favoriete Lowlands moment tot nu toe? 🎤💃🏼 #thebeaches #blamebrett #lowlands ♬ origineel geluid – DigsterNL
The Beaches starten een women-only circlepit
The Beaches zijn ongecompliceerd, down to earth en in voor een lolletje. Ze zijn de gastvrouwen van het grootste girly theekransje van Lowlands en brengen vanmiddag liedjes over feesten tot diep in de nacht, hartverscheurend liefdesverdriet en, welja, masturbatie. Er is ruimte voor flauwekul, spontaniteit en hier en daar een fuck-up – alles en iedereen mag er zijn vandaag, de Heineken is een safe space.
Dankzij dat hoge girl next door-gehalte sluit Lowlands het viertal dan ook al snel in haar armen, al helemaal wanneer ze het publiek in springen voor een women-only moshpit. En afsluiter ‘Blame Brett’? Dat is gewoon een verdomd lekker festivalanthem!
Vampire Weekend is dé ultieme festivalband
Natuurlijk wordt zeroes-hitje ‘A-Punk’ met het luidste gejoel onthaald, maar Vampire Weekend laat vanmiddag zien veel meer in huis te hebben – voor zover de band dat bewijs nog aan iemand verschuldigd was. Het vorig jaar verschenen album Only God Was Above Us staat bol van de eigenwijze indierock en is misschien wel het symfonische, gelaagde meesterwerk van zanger en songwriter Ezra Koenig. Ook al is hij misschien niet de meest ruige frontman die we dit weekend te zien krijgen: het optreden in de Alpha voelt fris, vocaal sterk en bovenal doordrenkt met zonneschijn.
Raye zorgt voor een lach en een traan
Wat een hartelijke verschijning is ze toch. De praatgrage Raye is tijdens het sunsetslot het zonnetje in huis. Ze speelt wat met haar zonnebril, maakt grapjes over haar eigen onzekerheden en verontschuldigt zich lachend voor een ontsnapt boertje. Met eenzelfde vrolijke nonchalance stelt ze een ijzersterk staaltje vocale acrobatiek ten toon. Maar halverwege de show zien we ook haar gevoelige kant: aan het eind van het nummer ‘Ice Cream Man.’, dat gaat over haar verleden met seksueel misbruik, barst ze in tranen uit. De volledige Alpha steekt haar met handgebaren een hart onder de riem. “Music is medicine” is het mantra waarmee ze vanavond zichzelf en de aanwezige Lowlanders van al hun kwaaltjes ontdoet.
Raye laat vandaag (opnieuw) zien wat een ontzettend veelzijdige artiest ze eigenlijk is, en dat al op haar 27e. Van jazz tot r&b, en van hiphop tot dance: moeiteloos wisselt ze van het ene naar het andere genre. Hoe vaak je Raye inmiddels ook hebt mogen aanschouwen, haar enthousiasme verveelt nooit. Ze besluit: “I’ll be doing this until I’m 75.” En wij zullen er hopelijk ook dan weer bij zijn.
Een uitzinnige Bravo voor een kunstzinnige FKA Twigs
Begin er maar eens aan om deze stomend hete show in de Bravo te omschrijven. Twigs is namelijk een echte genre-bender en kleurt met opzet buiten de lijnen van de gebruikelijke muzikale hokjes. Haar materiaal bevat elementen van pop, hiphop, triphop, elektro en techno. Tel daar haar hoge sopraanstem, een ongeëvenaarde choreografie, de ronduit sexy outfits en de fruity achtergronddansers bij op en je krijgt een uniek, quirky audiovisueel schouwspel dat je dit weekend nergens anders op Lowlands kunt bewonderen. Van bombastisch tot breekbaar, van de eerste tot de laatste minuut innemend.
Grappig momentje: na ‘oh my love’ neemt één van de achtergronddansers het woord. Hij feliciteert FKA Twigs met haar zwangerschap. Terwijl de Alpha een collectieve kreet van enthousiasme slaakt, komt al snel de aap uit de mouw: “I’m pregnant with new music! Her name is ‘Afterglow’ and my label shall give birth to her next month. Thank you Amsterdam, you’ve heard it here first!”. Mooi zo, want dit optreden smaakte zeker naar meer.
Papa Roach stroopt de mouwen op en balt de vuisten
Voor de liefhebbers van de hardere gitaarmuziek (die er deze editie enigszins bekaaid vanaf lijken te komen) stond deze set van Papa Roach al weken met een dikke viltstift omcirkeld in de agenda. In de vijf kwartier dat de Amerikanen op de planken van de Heineken staan, ontploffen er aan de lopende band testosteronbommen.
Van het 24 jaar oude ‘Between Angels and Insects’ tot het onlangs verschenen ‘Even If It Kills Me’: Papa serveert de kids vanavond een zorgvuldig gecureerde selectie van nu-metal klappers in de meest pure vorm. Ook covers van Limp Bizkit, Korn, Linkin Park worden met gebalde vuisten onthaald. En met grootste hit ‘Last Resort’ tot besluit, verandert de Heineken voor de laatste keer in één grote rage room. Alles moet en zal naar de klote!
Chappell Roan
Met maar één album een headlinershow van bijna anderhalf uur op Lowlands geven? Het is niet voor veel artiesten weggelegd, maar Chappell Roan doet het, met haar strakke band vol powervrouwen en een levensgroot kasteel als decor dat op Tomorrowland of in de Efteling niet zou misstaan als podium.
Van zuurstokroze popsongs als ‘HOTTOGO’, tot ontroerende ballades als ‘Kaleidoscope’, tot de rauwe Heart-cover ‘Barracuda’: de show van de Amerikaanse queerfavoriet is divers, energiek en staat als een huis. Hoewel Roan zelf niet volledig tevreden lijkt – ze zegt zich bovengemiddeld zelfbewust te voelen vanavond en wat problemen te hebben met haar kleding – drijven ruim 15.000 fans na afloop op een roze wolk de Alpha uit, op zoek naar een nieuwe Pink Pony Club om verder te dansen.
Lees hier onze hele review van Chappell Roan op Lowlands 2025.
Ken je de Festival Cadeaukaart al?Hét cadeau voor feestend Nederland, in te wisselen bij meer dan 1.000 festivals. »
Lowlands 2025
