American Idiot uitgeroepen tot beste album van Green Day

De afgelopen dagen konden jullie kiezen welk album van Green Day het beste was. Twee albums waren lange tijd verwikkeld in een nek-aan-nek race. Uiteindelijk kan er maar eentje de winnaar zijn en dat is de rockopera American Idiot.

Green Day mag dit jaar 38 kaarsjes uitblazen en de bandleden lijken nog even jeugdig als in de begindagen. In al die tijd heeft de groep de nodige albums uitgebracht, veertien om precies te zijn. Genoeg materiaal om een headlineset van te maken, wat deze zomer op Rock Werchter gaat gebeuren. We vroegen jullie om van deze albums een favoriet te kiezen en dat hebben jullie met een duidelijke voorkeur gedaan. Hieronder nemen we de top vijf door.

1. American Idiot (2004)

Volgens jullie is American Idiot de beste Green Day-plaat. Het is echter veel meer dan een album, aangezien het een verhaal vertelt. Het karakter ‘Jesus of Surburbia’ (ook een nummer op het album) groeit op in een Amerika vol desillusies. Hij ruikt aan het punkleven vol drugs en seks en wordt daardoor een personage die verschrikkelijk egocentrisch en vergiftigd is: St. Jimmy. De twee persoonlijkheden vechten met elkaar, relaties gaan erdoor kapot, het gevoel van eenzaamheid groeit en uiteindelijk weet de hoofdpersoon zich los te maken van zijn alter-ego.

Eind goed al goed zou je denken, maar niks is minder waar. De gebroken relaties blijven gebroken en we laten hem achter bij een nietszeggende routinebaan in Amerika, living the American dream. Want het album is dan ook vooral een aanklacht tegen president Bush, de oorlog in Irak en de propaganda die wordt gevoerd. Genoeg voer om over te praten dus, en het is dan ook niet verwonderlijk dat er een Broadway-musical van is gemaakt.

2. Dookie (1994)

Runner-up Dookie komt van tien jaar eerder. Green Day deed in die tijd nog niet zo ‘moeilijk’ met concepten en het geluid was een stuk meer punk dan de rocksound die de band later kreeg. Dookie kan gezien worden als de echt grote doorbraak van Green Day wereldwijd. Hits als ‘When I Come Around’, ‘She’ en de hele grote hit ‘Basket Case’ staan allemaal op dit album. Fans stonden vorig jaar dan ook te springen toen het nieuws naar buiten kan dat deze plaat en de nummer 1 van onze lijst integraal werden gespeeld in die tour. Voor Rock Werchter 2025 is dat niet meer het geval, maar gelukkig staat er nog veel wel van deze albums op de setlist. Laten we hopen dat het dit keer niet zo’n moddergooifestijn wordt als tijdens Woodstock ’94.

3. 21st Century Breakdown (2009)

Na het succes van American Idiot staat de band een uitdaging te wachten om dit te overtreffen. De Amerikanen maken wederom een conceptalbum met 21st Century Breakdown waar twee geliefden moeten zien te overleven in een wereld waar de handgranaten om je oren vliegen. Er is op deze plaat echter minder een vast verhaal, maar er wordt meer gewerkt aan thema’s. In het licht van de onderwerpen komen de twee hoofdpersonen telkens terug. Hoewel het succes van de voorganger niet geëvenaard wordt, staan er inmiddels behoorlijke Green Day-klassiekers op het album zoals ’21 Guns’ en ‘Know Your Enemy’.

4. Nimrod (1997)

Nimrod is het laatste Green Day-album uit de beginperiode waarin punk de boventoon voert. Hierna gaat de band zich meer op een toegankelijkere rocksound focussen. Toch staat een van de bekendste Green Day-nummers op dit album, namelijk uitsmijter ‘Good Riddance (Time Of Your Life)’. Alleen dit nummer zorgde er al voor dat het album dubbel platina ging in eigen land. De albumcover bevat twee gezichten van Canadese wetenschappers, onherkenbaar gemaakt door de albumtitel, verantwoordelijk voor het uitvinden van insuline.

5. Insomniac (1995)

Met het album Insomniac stond de band voor de eerste keer de moeilijke opgave te wachten om een succesvolle voorganger op te volgen, namelijk doorbraakalbum Dookie. Dit hebben ze gedaan door terug te keren naar het geluid van voor de doorbraak. Dit zorgt voor een wat donkerder en rauwer album. Met een gemiddelde van rond de twee minuten en twintig seconden per liedje was dit een album waarmee de mannen snel hun punt wilden maken. Opvallend is dat ze op deze plaat een nummer hebben dat ‘Brat’ heet, na hiervoor een neongroene albumcover te hebben uitgebracht. Green Day was hun tijd al ver vooruit.