Once In A Blue Moon 2025: cowboys zijn koning in het theater

Yeehaw! Countryfestival Once In A Blue Moon 2025 strijkt voor het eerst neer in haar nieuwe thuishaven: het idyllische Zuiderparktheater in Den Haag. Een weekend gevuld met banjo’s, bier en boots.

Na zes jaar afwezigheid kunnen we de terugkeer en wedergeboorte van western muziek niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Het genre maakt een tweede jeugd door die Once In A Blue Moon 2025 graag viert. Na twee edities in Amsterdam is het festival letterlijk eens in een blauwe maan terug. Wel in een grotere variant, want dit jaar breidt het evenement voor het eerst uit naar twee volle festivaldagen. Een volwaardig weekendfestival dus: hoe zag dat countryfeest eruit?

Verhuizing

Voor de speciale boetiek editie verkast het festival naar een nieuwe locatie die aansluit bij het authentieke gevoel van het genre. Het festivalterrein van Once In A Blue Moon 2025 zit verstopt in het Zuiderpark te Den Haag, tussen de bomen en het bos. Een prachtige plek midden in de natuur die als decor dient voor het western schouwspel. Het theater, waar eigenlijk alleen tijdens de headliner mensen gebruikmaken van de staanplaatsen, werkt verrassend goed in combinatie met de muziek. Mensen dromen vanaf hun zitplek weg bij de akoestische gitaren in de open lucht.

Naast het Zuiderparktheater is er één ander podium, een kleine tent waar optredens van slechts een half uurtje plaatsvinden. Die korte shows zijn extra krachtig door hun intieme setting. Fans staan als het ware bijna op het podium en worden eventjes volledig ondergedompeld in een levendige live-ervaring. De podia zijn twee uitersten: aan de ene kant de knusse tent en aan de andere kant het kolossale theater. Dankzij het contrast ervaren bezoekers op dezelfde locatie toch hele uiteenlopende shows.

Vrouwen van het platteland

Met Larry Fleet en Midland als headliners kiest het festival voor een jonge, frisse wind. Hoewel de laatste editie in 2019 ook al vernieuwende acts op het programma zette, ontbreekt dit jaar een oudere act uit de gevestigde countryvijver. Erg is het niet: het geeft juist een inkijkje in de verzameling van moderne acts die bewijzen dat country anno 2025 nog steeds van deze tijd is. Het zijn dan ook de minder opvallende artiesten zoals Jobi Riccio die live het publiek weten te betoveren.

Riccio is een van de weinige vrouwen op de line-up, want het stereotype Amerikaanse man van het platteland domineert wel het genre. Toch heeft de organisatie haar best gedaan om zo veel mogelijk vrouwelijk talent te programmeren, en met succes. Erin Kinsey heeft de sound van Taylor Swift in haar beginjaren, terwijl S. G. Goodman eerder al de award voor best opkomende artiest won. En hoe kun je niet meejoelen bij Kezia Gill, die een ‘Texas Hold ‘Em’ cover doet, terwijl haar spitse cowboylaarzen vurig op het podium stampen?

Howdy!

Gill is niet de enige die geheel in stijl in het Zuiderpark staat. Het overgrote merendeel van het publiek heeft zich gehouden aan de onofficiële dresscode. De cowboyhoeden zijn afgestoft, de laarzen van zolder gehaald en de geruite overhemden gestreken. Of niet. De sobere aankleding van de organisatie wordt gecompenseerd door het publiek dat volledig voor de gelegenheid heeft uitgepakt. Tien punten voor alle Harley Davidson merchandise, spijkerstof op spijkerstof en kledingstukken met koeienprint!

Wie aan Americana denkt, ziet misschien eerder een aantal ruige cowboys voor zich die onbeteugeld de prairies onveilig maken. Met rauwe teksten die vaker wel dan niet gaan over alcohol, vreemdgaan en een wilde levensstijl, klinkt het misschien als een ongemakkelijke taak om deze muziekliefhebbers in een theater te plaatsen. Het publiek op Once In A Blue Moon 2025 is echter een van de meest respectvolle die we deze festivalzomer meemaakten. Men komt hier echt voor de livemuziek, en niet om uitgebreid de week door te nemen. “Niemand hier is gehaast. Ik heb alle tijd van de wereld,” aldus een van de bezoekers.

Concertervaring

De combinatie van de locatie, de sfeer en het publiek geeft echter niet zozeer het gevoel dat je op een festival rondloopt. Once In A Blue Moon 2025 is eigenlijk meer een uit de hand gelopen concertervaring. Naast de twee podia en een aantal barren en eettentjes is slechts de natuur het randprogramma. Wie puur komt voor countrymuziek zonder allerlei poespas, komt hier zeker aan zijn trekken. Daarin is Once In A Blue Moon uniek, want festivals in dit genre zijn in Nederland schaars.

Ondanks dat het event vooral de focus legt op de muziek, had wat extra aandacht voor het logistieke aspect geen kwaad gekund. Voor een biertje hoef je niet lang in de rij te staan, maar een deel van de drankopties is aan het einde van de zaterdagmiddag niet meer verkrijgbaar. Vooral de wachtrijen voor het eten – dat geheel in stijl voornamelijk bestaat uit hot dogs, burgers en frietjes – vormen een festivalnachtmerrie. Bezoekers staan op zaterdag rond etenstijd makkelijk drie kwartier te wachten voor een simpele friet met mayonaise. Helaas kunnen ook de meest doorgewinterde country fans niet alleen leven van bier.

Driemaal is scheepsrecht

Ondanks een paar logistieke hobbels kan Once In A Blue Moon 2025 met trots terugkijken op een geslaagde derde editie. Het publiek heeft bewezen dat country meer dan actueel is en een loyale achterban heeft die maar al te graag achteraf nog even een woordje van dank uitspreekt aan artiesten als Nolan Taylor of Liam St. John. Deze acts nemen op hun beurt zelf ook de tijd om het publiek uitgebreid te bedanken. De gemoedelijkheid en gunfactor spatten er zowel bij artiest als bezoeker vanaf.

“Countrymuziek is in zestig jaar tijd niets veranderd,” roept Kezia Gill op het podium. Ja, we houden nog altijd van Johnny Cash en country covers van bekende hits als “What’s Up?” van 4 Non Blondes. En hoewel de muziek in essentie inderdaad hetzelfde is als vroeger, laat Once In A Blue Moon zien dat we zestig jaar later midden in de relevantie van het genre staan. Of beter gezegd: we lijken aan de wieg van een nieuwe opleving te staan. En die countrylaarzen? Die dragen we in 2025 nog net iets trotser aan onze voeten.

Ken je de Festival Cadeaukaart al?
Hét cadeau voor feestend Nederland, in te wisselen bij meer dan 1.000 festivals. »