Het voormalig koninklijk Paleis Soestdijk vormt sinds enkele jaren het decor van de concertreeks Royal Park Live. Op het glooiende gazon voor het paleis traden de afgelopen jaren al vele internationale grootheden op waaronder Damien Rice, Sting en Nile Rodgers & CHIC. Dit jaar heeft het festival onder andere Elbow en Kraftwerk weten te strikken om een van de warme zomeravonden af te sluiten in de paleistuin.
Paleis Soestdijk was tot 2004 de residentie van koningin Juliana en haar echtgenoot prins Bernhard. Sinds 2016 worden er in de tuin voor het paleis in de zomer concertreeksen gegeven tijdens Royal Park Live. Het blijkt een magische locatie waar acts als Elbow en Kraftwerk volledig tot wasdom komen.
Elbow
De Britse lievelingen van Elbow voegen met hun komst naar Royal Park Live 2025 nog maar eens een koninklijke locatie toe aan hun eigen atlas. Waar de band vorig jaar al te bewonderen was in het Koninklijk Circus in Brussel en het Koninklijk Theater Carré, doen ze nu ook de paleistuin van Soestdijk aan.
Guy Garvey en kompanen gaven vorige week nog een tranentrekkende show in een afgeladen Barn tijdens Rock Werchter 2025. Vandaag zijn ze minstens net zo goed gehumeurd. Garvey komt al kusjes blazend en zwaaiend op en kijkt met een grote glimlach de paleistuin rond. Opener ‘This Blue World’ vormt de opmaat naar een grotendeels magische avond waarbij het kippenvel al na enkele minuten dik op de huid staat.
Het leeuwendeel van de setlist bestaat uit nummers van het meest recente album Audio Vertigo en de klassieker The Seldom Seen Kid. De twee nummers van de eerder dit jaar verschenen nieuwe EP, ‘Sober’ en ‘Adriana Again’, kunnen zich moeiteloos meten met het beter gekende materiaal van Elbow. De groep bewijst hiermee nog altijd bloedmooie liedjes te kunnen schrijven.
Toch breken de nummers van het in 2011 verschenen Build a Rocket Boys! de meeste potten. De magistrale opbouw en overdonderende climax in het ruim acht minuten durende ’the birds’ zorgt voor een siddering bij de aanwezigen. Het nummer wordt direct opgevolgd door het breder gekende ‘lippy kids’. Terwijl Guy Garvey wel bekende wijsje richting het publiek fluit lopen de tranen bij menig concertganger over de wangen. Wanneer Garvey de bezoekers vervolgens vraagt om het refrein mee te zingen, ontstaat er een prachtig moment waarbij de band gedragen wordt door het publiek.
Elbow bewijst na een loopbaan van bijna 30 jaar nog altijd te beschikken over een indrukwekkende liveshow. De nieuwe nummers van Audio Vertigo vinden moeiteloos een plaats tussen de oudere klassiekers en worden warm ontvangen door het publiek. Gedragen door de zalvende stem van Guy Garvey voelt een optreden van Elbow nog altijd als een warme knuffel van je favoriete Britse oom.
Kraftwerk
Twee dagen na de show van Elbow betreden de Duitse elektronica pionieren van Kraftwerk het royale podium. Zonder deze grondleggers zou het elektronische landschap er waarschijnlijk heel anders uitgezien hebben. De kaarten voor hun show tijdens Royal Park Live waren dan ook niet aan te slepen.
Toch blijkt er nog veel ruimte op het veld voor Paleis Soestdijk. Klaarblijkelijk is er toch veel publiek dat van hun kaartje af wou, of de voorkeur gaf aan de net bevestigde show in AFAS Live. Terwijl de zestigers in vale shirtjes van Sonic Youth en petjes van Joy Division zich verzamelen voor het podium verschijnt er een Duitstalige aftelklok op het scherm achter de herkenbare statafels.
In automatisch verlichte outfits bestijgen de vier leden van Kraftwerk het podium. Onder aanvoering van Ralf Hütter, het enige originele lid van de band, volgt er een vrij statisch eerste gedeelte van de set waarin de Duitsers zich op de automatische piloot door hun oeuvre heen werken. Hierbij helpt het niet mee dat Kraftwerk erg leunt op de visuals die in de felle zon niet goed overkomen. Het publiek kletst er lekker op los en veert pas een beetje op bij herkenbare nummers als ‘The Man-Machine’ en ‘Autobahn’.
Halverwege de set weet Kraftwerk dan toch de vlam in de pan te laten slaan. Nummers als ‘Computer Love’ en ‘The Model’ worden met gejuich ontvangen en vooral ‘Radioactivity’ komt geweldig uit de verf. Wanneer Hütter de nucleaire rampen ‘Chernobyl, Harrisburg, Sellafield, Fukushima’ met een ijzig vervormde stem bezingt, staat het kippenvel dik op de armen. Het venijn zit hem daarmee duidelijk in de staart. Terwijl de zon ondergaat sprankelen de visuals steeds meer en ook op muzikaal vlak valt er steeds meer te genieten. Of het nu beelden zijn van een drone die boven Paleis Soestdijk hangt of geanimeerde beelden vanaf de Duitse autobahn: over ieder aspect in de visuals is nagedacht. De beelden ondersteunen de minimalistische elektronica op spectaculaire wijze en vormen een creatief geheel dat ook de jongere bezoekers blijft boeien.
Ken je de Festival Cadeaukaart al?Hét cadeau voor feestend Nederland, in te wisselen bij meer dan 1.000 festivals. »
