Best Kept Secret blijft ook zonder mega-headliners een fantastisch festival

Het lukt Best Kept Secret 2025 om ook zonder grote headliners fier overeind te blijven. Dankzij een uitstekend dagprogramma, een hoog comfortlevel en nieuwe vermakelijke toevoegingen aan het terrein blijft het festival één van de mooiste van Nederland.

Festivaldirecteur Maurits Westerik bereidde ons er al jaren op voor. In interviews herhaalde hij dat de headliner slechts het toetje van de dag moet zijn — niet het hoofdgerecht. Dit jaar werd dat voor het eerst volledig doorgevoerd.

Die noodzaak was er ook. Want: de klassieke droomheadliners zijn zo goed als allemaal al geweest. Radiohead? Check. Arctic Monkeys? Check. The Strokes, Nick Cave & the Bad Seeds, The National? Ook afgevinkt. Bovendien zijn dit soort type acts de laatste jaren te duur geworden voor de schaal waarop BKS opereert.

En dus prijkten dit jaar het verrassende trio Eefje de Visser, Soulwax en Michael Kiwanuka bovenaan het affiche. Op papier kleiner dan je van Best Kept Secret gewend bent, maar het festival hield knap stand en was weer een genot om te bezoeken. Dat valt te prijzen. Want als je geen grote naam hebt om op te leunen, moet de rest staan als een huis om toch die flinke ticketprijs van zo’n €300 te rechtvaardigen. Dat lukt, dankzij een kwalitatief uitstekend dagprogramma, een hoog comfortlevel en voldoende vermaak buiten de line-up om.

Rijkelijk gevulde dagen

De ruggengraat (of: het hoofdgerecht) van deze editie zat uitgesproken in dat dagprogramma. Vooral de zaterdag bleek fenomenaal: met achter elkaar Remy van Kesteren, Kae Tempest, Lucy Dacus, The Streets, Kneecap, TV On The Radio, Soulwax en Caribou was het acht keer raak. Op zondag was een soortgelijke run mogelijk met Waxahatchee, Wilco, Djo, Youth Lagoon, Magdalena Bay en Michael Kiwanuka.

Ook voor wie toch even geen must-sees op de line-up heeft, weet het festival volop te boeien. The Floor is uitgegroeid tot een onmisbaar en centraal onderdeel van het festival, met constant vermakelijke en verrassende dj-sets. Er is volop gelegenheid om lekker op een terras te zitten, in een hangmat te chillen of even in het water te staan. Ook vernieuwde plekken als de Niet Niks en Coney Island (met Skatecafé) helpen mee het terrein te verrijken.

Dit zijn plekken die voelen als mini-festivals binnen het BKS-universum. Denk: tv’s in de boom met eindeloze Lingo-herhalingen, paddenstoelenpluktochten en een bar waar je alleen groot bier of Fristi krijgt. Het voelt alsof de organisatie daarvoor goed heeft geleerd van het succes van dwaal-festivals als Wildeburg en Into the Woods. Het festival draait – zoals sommige andere events – absoluut niet om deze party areas en ‘random feestjes’, maar door de toevoeging ervan zijn wel de laatste dips uit de dag gehaald, juist ook voor hen die wat minder in de uitgeplozen blokkenschema’s zitten.

Nieuwe party area ‘Niet Niks’. Foto: Goos Hengeveld (Best Kept Secret 2025)

En dan merk je ook dat er minder druk komt te liggen op afsluiters. Het is niet erg dat ze een slagje kleiner zijn. Sterker nog: het biedt ook voordelen. Zo zien we acts shows spelen die voor henzelf daadwerkelijk bijzonder zijn en waarvoor dus ook wordt uitgepakt. Eefje de Visser en Soulwax zijn de perfecte voorbeelden van acts die uitblonken, juist omdat ze daar eindelijk de ruimte voor kregen. You get what you give. Geef: een groot podium, een slot in het donker, een publiek dat de hele dag lekker werd opgewarmd. Krijg: een volwaardige headline-show, een dikkere productie dan normaal, en oprecht dankbare acts die net een tandje meer geven. Dat is direct leuk speculeren: welke kleinere acts kunnen eigenlijk nog meer prima een headline-show weggeven, zolang ze de juiste middelen daarvoor maar krijgen?

Nieuwe focuspunten

Best Kept Secret legt daarmee dit jaar een veel gezondere basis voor de toekomst van het festival. Tegelijkertijd worden ook de nieuwe focuspunten duidelijk. Zonder grote headliners die een dag dragen, moet de rest kloppen. Als één van de genoemde succeselementen wegvalt – het sterke dagprogramma, het hoge comfortlevel of de mate van overig vermaak – voelt het meteen fragiel. Dat merk je dit jaar op vrijdag, als de line-up duidelijk wat achterblijft. Gelukkig is het tropisch warm, maar met slecht weer was deze dag in het water gevallen.

Ook op comfortgebied kraakte het dit jaar iets meer dan we gewend zijn. Er was de valse start aan het begin van het festival, met urenlange rijen voor de ticketscan. Ook voor de ingang van het festivalterrein zelf ontstonden dagelijks lange rijen, en de drukte bij wc’s en barren voelde meer dan voorheen.

Dat geldt ook voor het eten. Het festival – dat zijn eigen pilaren definieert als food, music and culture – maakte van eten altijd het paradepaardje. Dit jaar voelt dat toch allemaal wat minder: er werd geen food line-up aangekondigd, we vonden geen limited specials en weinig nieuw aanbod ten opzichte van vorige jaren. The Lodge, voorheen bekend van culinaire diners van chef koks en iconische longtable dinners, werd veranderd in een simpele koffiebar. Het aanbod is nog steeds geweldig, maar door het ontbreken van de innovatie en doordat andere festivals in razend tempo het niveau van BKS bijbeenden, voelt het niet meer zo buitencategorie als eerst.

Som der delen

Dat doet er niet aan af dat Best Kept Secret wederom een schitterende weekender neerzette. Een weekend waarin de energie beter gespreid was dan voorheen, en waarin het geheel meer werd dan de som der delen. Zolang het festival de balans weet te bewaren in muzikale scherpte, comfort en ontdekking, vaart het een ijzersterke koers.